Poradnik: rodzaje kart plastikowych, formaty, materiały, zabezpieczenia, kody kreskowe, paski magnetyczne, chipy i personalizacja.
Produkcja kart magnetycznych i elektronicznych odbywa się zgodnie z certyfikatem ISO i wg NormPrPN - ISO/IEC 7810, 7811, 7812, PrPN - EN 27816. Zastosowanie z uwagi na ich wiele zalet takich jak: trwałość, estetyka, odporność na uszkodzenia mechaniczne, fizyczne i chemiczne - jest praktycznie nieograniczona. Wykorzystywane są więc m. in. Jako karty:
W takiej formie wykonywane są również inne produkty jak np.:
Proces produkcji realizowany jest wg. poniższego schematu:
SERWIS PERSONALIZACJI KART W TRYBIE 24 GODZINNYM.
Po wykonaniu kart w ilości zgodnej z zamówieniem klienta Dział Personalizacji i Logistyki przystępuje do nanoszenia informacji wg.:
Dokumentację i sprawozdawczość prowadzona jest wg. wytycznych klienta.
Powrót
Druk zabezpieczający polegający na zastosowaniu bardzo skomplikowanej, nieregularnej, precyzyjnej i drobnej grafiki, w której większość elementów jest dla oka niewidocznych lub widocznych w odpowiednim świetle i przy użyciu odpowiednich przyrządów.
HOT PRINT - to druk powierzchniowy nanoszony metodą termotransferu. Nośnikiem farby najczęściej metalizowanej (srebro, złoto) jest folia, z której przy użyciu "gorącej pieczęci" grafika przenoszona jest na powierzchnię kart lub dowolnej powierzchni.
Wykonywane są specjalnymi pigmentami oraz farbami offsetowymi i sitowymi widocznymi np. w świetle podczerwonym lub UV zmieniając swój wizerunek, natężenie linii, kolorystykę a niekiedy cały obraz patrząc na niego pod różnymi kątami.
Jest to dodatkowe zabezpieczenie karty przez naniesienie specjalnej farby (biała, transparentna) Pasek ten może zawierać również druk zabezpieczający lub mikrodruk. Na miejscu tym posiadacz karty nanosi swój własnoręczny podpis lub pieczęć ze specjalnym tuszem. Każda próba usunięcia podpisu dokonywana jest jednocześnie z farbą tegoż pola. Wówczas ukazuje się często w manipulowanym miejscu napis "karta nieważna".
Pole takie może mieć dowolny kształt a nanoszone jest sitodrukiem lub metodą "HOT PRINT".
To specjalna kryjąca farba, która po naniesieniu na uprzednio wydrukowaną na karcie numerację lub inny znak graficzny (tzw. tajny kod) maskując uniemożliwia odczytanie. Farba taka nie wysycha umożliwiając nawet po długim czasie łatwe usunięcie jej odczytując przedmiotowy kod. Nanoszony jest sitodrukiem lub termicznie.
Karta jako identyfikator (coraz częściej również stosowana w kartach kredytowych) może zawierać fotografię, którą otrzymuje się skanując zdjęcie posiadacza karty, otrzymując drogą elektroniczną w bazie danych lub bezpośrednio fotografując osobę aparatem cyfrowym. Następnie zdjęcie w postaci elektronicznej nanosi się specjalną termodrukarką na powierzchnię karty zabezpieczając je przed czynnikami zewnętrznymi specjalną powłoką tzw. owerlejem (overlay).
Kolorystyka fotografii to pełny kolor (CMYK) lub rzadziej w postaci monochromatycznej.
Na kartę nanoszony jest metodą termotransferu w przypadku zaś kodu kreskowego stałego dla wszystkich kart drukowany jest wraz z grafiką karty (przed laminacją ).
Teoria kodów kreskowych
Kod kreskowy (inne określenie: kod paskowy, bar-code) jest graficznym odzwierciedleniem cyfr, liter i znaków specjalnych, takich samych, jakie wykorzystywane przez standardowe urządzenia komputerowe.
Do znakowania formularzy można zastosować wysokowydajne drukarki komputerowe, jak również możliwy jest wydruk przy pomocy drukarek biurowych, istnieje wiele odmian kodu kreskowego, różniące się od siebie gęstością zapisu informacji, ilością kodowanych znaków, łatwością i pewnością odczytu itp.
Podstawową korzyścią wynikającą ze stosowania kodów kreskowych jest przyspieszenie przepływu towarów i eliminacja błędów. Kod "EAN - 13" jest najczęściej wykorzystywany do znakowania wyrobów spożywczych. W wielu zastosowaniach popularność zdobyły kody innych typów, przykładowo kod "39" i kod "128" w przemyśle, czy też kod "2z5" w znakowaniu dokumentów. Kod "EAN - 128" jest stosowany do opisania zawartości opakowań zbiorczych. Dzięki zastosowaniu tzw. Identyfikatorów Zastosowań (IZ) możliwe jest zawarcie w kodzie informacji o rodzaju towaru, ilości, dacie ważności, numerze seryjnym i innych. IZ są prefiksami identyfikującymi pola danych.
Kod kreskowy może być drukowany bezpośrednio metodą poligraficzną na opakowaniach, szczególnie w przypadku znakowania kodem EAN - 13. W zastosowaniach przemysłowych, hurtowniach i sklepach najpopularniejsze są specjalizowane drukarki termotransferowe, drukujące na etykietach samoprzylepnych, wykorzystywanych do oznakowania podzespołów, wyrobów gotowych i towarów.
Lista przykładowych IZ
I
Z
TREŚĆ
FORMAT
Globalny numer jednostki handlowej
2 (I Z) + 14 znaków numerycznych
Numer serii lub partii produkcyjnej
2 (I Z) + 1 do 20 znaków alfanumerycznych
1
1
A
Data produkcji (RRMMDD)
2 (I Z) + 6 znaków numerycznych
1
7
A
Maksymalna data trwałości (RRMMDD)
2 (I Z) + 6 znaków numerycznych
Numer seryjny
2 (I Z) + 1 do 20 znaków alfanumerycznych
Liczba jednostek handlowych zawartych w jednostce handlowej
2 (I Z) + 1 do 8 znaków numerycznych
NAZWA:
klej biurowy biały
KOD PRODUCENTA
EAN - 13 5 9 0 4 0 5 5 0 0 0 3 3 4 0 4 2 0 0 2
NUMER SERII:
ILOŚĆ W NA PALECIE
5 0 sztuk
A - w celu oznaczenia jedynie roku i miesiąca w miejscu DD wstawić 00 PRZYKŁAD:
Cechy kodu EAN - 13:
Znaki start i stop (skrajne) określają krańce symbolu. Tworzą je dwie czarne kreski o szerokości jednego modułu, wydłużone do dołu o 5 modułów w stosunku do pozostałych kresek. Zakodowany jest w postaci kresek 12 cyfr, w tym 11 znaków danych i jedna cyfra kontrolna, oraz cyfra trzynasta (pierwsza od lewej) kodowana przez wzorzec parytetu następujących po niej sześciu cyfr występują kreski o czterech szerokościach.
EAN - 8
Cechy kodu EAN - 8
Zakodowanych jest 8 cyfr, w tym 7 znaków danych i 1 cyfra kontrolna znaki start i stop są takie same, jak w kodzie EAN - 13 występują kreski o czterech szerokościach.
UPC
Upc - Uniwersalny Kod Produktów (Universal Product Code) jest symboliką wybrana i przyjętą do powszechnego stosowania od 1973 roku. Ma dwie wersje: UPC-A tzw. pełną oraz UPC-E tzw. Skróconą.
Budowa pełnej wersji kodu UPC - A kodującej 12 znaków . Znaki start i stop są utworzone z dwóch wąskich kresek. Numer systemu określa zastosowanie kodu. Pośrodku symbolu znak rozdzielający.
Budowa skróconej kodu UPC - E kodującej 6 znaków. Znak start jest taki sam jak w UPC - A, znak stop ma dodatkowo ciemną kreskę.
UCC/EAN - 128
Stowarzyszenie EAN.UCC przyjęło standard UCC/EAN - 128 wykorzystujący Kod 128, do kodowania danych uzupełniających w systemie EAN.UCC, w procesie dystrybucyjnym towarów. Kod 128 umożliwia zakodowanie 128 znaków ASCII, występujących w zbiorach A, B i C po 106 znaków (niektóre znaki powtarzają się) Kod 128 jest kodem ciągłym znaki start (osobne dla zbiorów A, B, C) i stop, cyfra kontrolna przed znakiem stop, prawy i lewy margines, cyfrowy identyfikator zastosowania kreski o czterech szerokościach możliwe drukowanie różnymi technikami wysokie zagęszczenie informacji, zwłaszcza numerycznych do zastosowań standardowych (EAN - 128) długość symbolu jest ustalona dla informacji określonych wg. Identyfikatorów Zastosowań.
ITF - 14
Kod ITF (Interleaved Two of Five) jest kodem numerycznym o zmiennej długości. Wymaga zawsze parzystej liczby znaków. Wersja ITF - 14 stosowana dla oznaczania opakowań zbiorczych zawierz zawsze 14 znaków. jeżeli liczba znaków do zakodowania jest mniejsza, wtedy uzupełnia się ja zerami na początku symbolu. W kodzie ITF każda cyfra jest przedstawiana jako pięć kresek, z których dwie są szerokie, a trzy wąskie (stąd nazwa dwa z pięciu). Kod ITF nie wymaga tak dużej precyzji wydruku, jak kody EAN i UPC. Cyfra kontrolna nie jest wymagana.
W przypadku standardowego zastosowania kodu ITF dla oznaczania towarów w opakowaniach zbiorczych wymagana jest cyfra kontrolna na ostatnim miejscu.
EANCOM
EANCOM jest standardem EAN International dla elektronicznej wymiany danych. EDI (Electronic Data Interchange) - elektroniczna wymiana danych to zgodnie z przyjętą definicją "elektroniczna wymiana standardowo sformatowanych danych w postaci uzgodnionych komunikatów miedzy systemami informatycznymi partnerów handlowych przy minimalnej interwencji człowieka".
Kod kreskowy może być odczytywany poprzez różnego rodzaju czytniki ręczne i stacjonarne. Najpopularniejszymi czytnikami są skanery CCD oraz skanery laserowe, charakteryzujące się wysoka pewnością i łatwością odczytu Czytniki współpracują zazwyczaj z komputerami stacjonarnymi, kasami lub terminalami przenośnymi i sieciowymi. Niezbędnym elementem każdego systemu kodów kreskowych jest oprogramowanie użytkowe. Dopiero przy zastosowaniu odpowiedniego systemu komputerowego uwidacznia się cała siła technologii kodów kreskowych.
Kod PDF 417 należy do nowej rodziny kodów kreskowych, jest to mianowicie tzw. kod dwuwymiarowy, Dzięki wykorzystaniu do zapisu danych także drugiego wymiaru wysokości kodu - uzyskano możliwość zakodowania ponad tysiąca znaków. Specjalna konstrukcja kodu czyni go odpornym na skutki zniszczenia nawet dużego fragmentu powierzchni. Kody dwuwymiarowe znajdują zastosowanie w znakowaniu przesyłek, faktur, komponentów produkcyjnych i wszędzie tam, gdzie wymagane jest zapisanie dużej ilości informacji na małej powierzchni.
Dużym zainteresowaniem cieszą się dwuwymiarowe kody kreskowe tzw. matrycowe, wykorzystujące w swojej budowie białe i czarne komórki o określonej szerokości. Kody matrycowe maja z reguły kształt kwadratu, tworzą unikalny wzór składający się z kilkudziesięciu rzędów i kolumn. Zakodowane informacje zajmują w porównaniu z kodami liniowymi niewielką przestrzeń. Dwuwymiarowa symbologia wymaga specjalistycznych drukarek wyposażonych w odpowiednie oprogramowanie oraz czytników umożliwiający odczyt wielokierunkowy.
Przykładem kodu matrycowego jest kod Aztec opracowany przez firmę Welch Allyn. Kod zawiera koncentrycznie położony wzór otoczony przez dane ułożone warstwami. Umożliwia on zakodowanie aż do 3000 znaków. Czytnik"ImageTeam"IT 4400 pozwala na szybki odczyt tego kodu.
Powrót
Nośnik magnetyczny umożliwia zapis najczęściej na trzech ścieżkach:
I ścieżka alfa - numeryczna 76 znaków
II ścieżka numeryczna 40 znaków
III ścieżka numeryczna 107 znaków
Stosowane paski magnetyczne to typ:
a) LOCO - niski współczynnik koercji tj. 300 - 400 Oerstedów
b) HICO - wysoki współczynnik koercji tj. 2700 - 4000 Oerstedów
Proces produkcji karty chipowej nie różni się zasadniczo od produkcji innych kart tego rodzaju. Technologicznie jednak są pewne różnice, o których warto wspomnieć. Folia stosowana do produkcji musi mieć specjalne właściwości - jest to specjalna folia do kart chipowych. Ponieważ moduł osadzany jest na kleju który wchodzi w reakcję chemiczną z tworzywem. W związku z tym po kilku tygodniach karta staje się sztywna na pewnej powierzchni - w rejonie modułu. Przez to po wygięciu karty istnieje duże prawdopodobieństwo jej pęknięcia (złamania). Grubość karty: 0,82 - 0,84 mm (standardowa grubość to 0,74 mm)
TYP KARTY
SLE 4406
SLE 4436
SLE 5536
Pojemność pamięci
104 bity
221 bitów
Możliwość zablokowania pamięci przed modyfikacją
64 bity
128 bity
Inne
Karta zawiera specjalizowany licznik jednostek
Karta zawiera specjalizowany licznik jednostek. Dodatkowa jednostka logiczna odpowiedzialna za uwierzytelnienie karty w terminalu
Podstawowe zastosowania
Karty telefoniczne o niskim stopniu zabezpieczenia, proste karty dostępu
Karty telefoniczne o wysokim stopniu zabezpieczenia, karty parkomatowe
TYP KARTY
SLE 4432
SLE 4442
SLE 4428
SLE 4404
SLE 4463
Pojemność pamięci
256 bajtów
1024 bajty
416 bitów
515 bitów
Możliwość zablokowania pamięci przed modyfikacją
32 bajty
1024 bajty
112 bitów
Inne
24 bitowy kod zabezpieczający pamięć przed modyfikacją
16 bitowy kod zabezpieczający pamięć przed modyfikacją
208 bitów z możliwością konfiguracji jako EEPROM, PROM.ROM
8 dodatkowych obszarów pamięci z możliwością różnej konfiguracji
Podstawowe zastosowania
Proste karty dostępu, karty zdrowia
Karty dostępu, karty lojalności
Karty zdrowia, karty dostępu, karty lojalności, karty parkingowe
Specjalizowane karty do aplikacji finansowych Specjalizowane karty do aplikacji finansowych
Pojemność pamięci kart mikroprocesorowych zawiera się w przedziale od 1 kB do 16 kB. Wszystkie karty mikroskopowe oparte na układzie firmy Infineon (Siemens) są wyposażone w kartowy system operacyjny CardOS.Stosowane są jako karty bankowe, karty zdrowia pacjenta, elektroniczne portmonetki. Minimum 100 000 cykli zapisu / kasowania pamięci EPROM. Gwarantowany okres przechowywania danych - 10 lat
Podział kart ze względu na sposób odczytu wysyłanego sygnału z karty przez czytnik :
KARTY IDENTYFIKACYJNE jako karty chipowe - przeznaczone wyłącznie do odczytu indywidualnego kodu stosowane głównie przy:
KARTY MIKROPROCESOROWE jako karty "inteligentne" umożliwiające zapis i odczyt unikalnych numerów identyfikacyjnych. Posiadają pamięć o różnych pojemnościach (patrz np. tabela 1 i 2) a część z nich również specjalne zabezpieczenia praktycznie uniemożliwiające odczyt osobom niepowołanym przez zastosowanie tzw. kryptografii.
Karta elektroniczna stosowana więc jest szczególnie jako karta kredytowa, karta bankomatowa, karta telefoniczna, karta parkingow, drogowa (auto-telepass), karta lojalnościowya, jako klucze elektroniczne a od 01.01.2002 jako podpis elektroniczny.
Jest to nanoszenie znaków graficznych i alfa-numerycznych przy użyciu drukarek do kart metodą termotransferu (dla druku monochromatyczneg) oraz termosublimacji (dla druku pełnokolorowego).
Wykonane są dwa rodzaje personalizacji tj.: imienna wg. przesłanych przez klientów elektronicznej bazy danych oraz numeryczna.
To wypukłe wytłoczenie przez odpowiednie alfa-numeryczne czcionki embosera . Następnie powierzchnie uwypuklonych znaków na plastikowej karcie barwione są na gorąco przez tzw. tipper folią o odpowiednim kolorze. Jedynie taka metoda personalizacji pozwala udokumentować użycie kart przy pomocy najprostrzego urządzenia mechanicznego w placówkach handlowych jakim jest imprinter - kopiując dane z powierzchni karyty na dyczek paragonu.
Produkcja kart jest bardzo specyficzną dziedziną techniki łączącej poligrafię, artyzm, precyzję, inżynierię, mechanikę i wiele innych.
Jest to produkt wymagający zestawienia wielu technik które zapewnią: trwałość, estetykę, zabezpieczenie przed fałszowaniem, oraz ochronę danych osobowych w niej zawartych.
W tym celu w większości kart bankowych i innych, z których wynikają znaczne przywileje producent pozostawia na rewersie karty swój identyfikator co ułatwia ewentualną konfrontację w przypadku pojawienia się w obiegu karty fałszywej.
Jednakże to klient, który zamawia karty musi wyrazić zgodę na umieszczenie takiego znaku producenta.
Jest to nanoszenie na kartach wyłącznie znaków alfa - numerycznych przez urządzenia zwane emboserami, którego czcionki płytko wcinają kształt litery a taśma o odpowiednim kolorze czyni ją czytelną. Znaki są nieusuwalne.
Systemy kontroli dostępu opracowywane są coraz bardziej z powodzeniem w oparciu o biometrię czyli:
Najbardziej popularnym zastosowaniem tej techniki jest kontrola dostępu do pomieszczeń i do stanowisk komputerowych (skaner umieszczony w myszy lub klawiaturze).
Napisz, czego potrzebujesz: nakład, rodzaj kart, personalizacja, termin. Przygotujemy wycenę i doradzimy najlepsze rozwiązanie.